![]() |
||
![]() |
DRENAŻ LIMFATYCZNY
Ma zastosowanie w przypadku zastoju krwi i limfy w środku naczyń, gdyż gromadzą się płyny w przestrzeniach międzykomórkowych, które są przyczyną przepuszczalności naczyń krwionośnych. Należy więc zrobić tak, aby z jednej strony wzmożyć odpływ krwi i limfy, a z drugiej strony płyny z przestrzeni międzykomórkowej zostały ponownie odtransportowane do naczyń, stamtąd do narządów filtrujących, a następnie wydalone z organizmu przez mocz. Stosując elektroniczny drenaż limfatyczny ( nie mechaniczny) i opróżniając nawet częściowo nieprawidłowe zgromadzenie krwi czy limfy w naczyniach, automatycznie następuje „ wciągnięcie” płynów z przestrzeni międzykomórkowych. Pasy (elektrody) są ułożone w pobliżu specyficznych receptorów nerwowych, które pobudzają do ruchu naczynia krwionośne i limfatyczne. Receptory te nazywają się węzłami chłonnymi i znajdują się np. w okolicy kostki, pod kolanem, w pachwinach. W tym systemie znaczące jest, żeby ciśnienie „ ruchem robaczkowym” wędrowało zawsze w jednym kierunku, czyli w nogach od dołu do góry, tak jak nakazuje fizjologia. Posuwa się ono do przodu jak fala, czyli impuls przechodzi od pasa dolnego do pasa górnego. Tą metodą z jednej strony pomaga się w odprowadzeniu krwi i limfy, a z drugiej strony otrzymuje się wchłonięcie płynów z przestrzeni międzykomórkowych do naczyń. Wraz z wchłonięciem płynów do naczyń dostrzega się także wciągnięcie szkodliwych produktów metabolizmu, zatrzymanych między tkankami. Produkty toksyczne o mniejszych wymiarach są pochłonięte przez system krwionośny, a te o większych wymiarach przez system limfatyczny. To jest duża pomoc, ale nie jedyna. Przez te impulsy redukowane są przestrzenie pomiędzy systemem krwionośnym a tkanką tłuszczową. W ten sposób ułatwiony jest kontakt pomiędzy komórkami adypocytów, a substancjami otaczającymi je, niezbędnymi do prawidłowego metabolizmu.
|
![]() |